Naturisme in ons gezin

Ons huis, midden in een stad, is een “Clothing optional” huis. Je hoeft geen kleding aan als je dat niet wilt.

Zodra we thuiskomen, gaat de kleding uit. We leggen onze kleding in de gang bij binnenkomst. Mijn vrouw, ikzelf en de kinderen doen dat standaard iedere keer als we thuiskomen. Onze woonkamer is op een comfortabele temperatuur zodat we het hele jaar door naakt rond kunnen wandelen. We doen alle dingen die een gewoon gezin doet, alleen wij doen het naakt.

Vanaf het begin geldt er een regel. Je mag naakt zijn zoveel je wil, maar als je het koud hebt of als er een andere reden is om kleding aan te doen, dan doe je kleding aan. Bijvoorbeeld als we bezoek krijgen. Wij vinden het fijn om naakt te zijn, maar niet alle bezoekers vinden dat ook. We houden ook altijd een korte broek en tshirt bij de deur voor het geval er iemand aan de deur komt.

Wanneer de kids buiten spelen, weten ze dat ze even moeten waarschuwen voordat ze vriendjes mee naar binnen nemen. Als je bij ons op bezoek komt zonder jezelf aan te kondigen, moet je even buiten wachten tot we zijn aangekleed.

Na een tijd wordt het normaal om zonder kleding te zijn. Het is veel prettiger om niet gehinderd te worden door kleding. We blijven ook naakt als we in de tuin gaan en daardoor weten de meeste directe buren intussen wel dat we naturisten zijn. Ik heb er nog nooit wat negatiefs over gehoord, dus ik denk dat ze het prima vinden.

Onze kinderen hebben elkaar en ons al vaak naakt gezien en het houdt ze niet bezig. In het begin hebben we wel eens vragen gehad over onze lichamen, maar dat is normaal. Kinderen stellen vragen en daar hebben ze elk recht toe. Ik denk dat we veel beter gebalanceerde kinderen overhouden omdat ze leren hoe normale lichamen eruit zien en dat er niets is om je voor te schamen.

Soms gaat het wel eens mis. We hadden een nichtje op bezoek in de zomer. Wij zaten met de moeder daarvan te praten in de tuin terwijl de kids op de trampoline aan het springen waren. Gewoon met kleding aan zoals we dat altijd doen als er bezoek is. Niet veel later zien we de kinderen naakt op de trampoline springen. Bij navraag bleek dat ze hun kleding in de woonkamer hadden gelegd zoals ze dat gewend zijn als er geen bezoek is. Ik geloof niet dat de moeder ermee zat, noch hun nichtje, maar naderhand hebben we het er wel even over gehad. Als we bezoek hebben, hou je je kleding aan of vraag je op z’n minst even of het uit mag voordat je het doet. Het is daarna nooit meer fout gegaan.

In de tussentijd hebben we een paar vakanties achter de rug op een naturistenpark en de kinderen vinden het net zo fijn als wij. Het is de norm geworden en zeg nou zelf, als kinderen jong zijn, zijn ze vaak naakt. Pas als we ouder worden vinden we het gek. Misschien is het heel natuurlijk om naakt te zijn en hebben we onszelf vergiftigd met de “je moet altijd kleding aan” cultuur?

Scroll to Top