Er is toekomst voor kernenergie

Sun, Apr 24, 2016 in using tags kernenergie , thorium , klimaat

kerncentrale

In een artikel van Scientias wordt de vraag gesteld “Bijna dertig jaar na de kernramp van Tsjernobyl buigen we ons over een belangrijke vraag: is er in de toekomst wel plek voor kerncentrales”. Het antwoord op die vraag is wat mij betreft volmondig “Ja!”, maar niet in de vorm die we nu kennen en gebruiken.

Na rampen zoals Tsjernobyl en recenter Fukushima komt steeds meer de vraag of ‘we’ wel door moeten gaan met kernenergie. Het publieke beeld is gekleurd door de rampen en de omvang daarvan. Een groot deel ervan is ongegronde angst. Als het mis gaat, gaat het goed mis, maar als je het in cijfers uitdrukt, valt het behoorlijk mee.

KERNENERGIE REDT LEVENS

Wetenschappers stelden in 2013 dat kernenergie al 1,84 miljoen doden voorkomen heeft. De wetenschappers wezen erop dat kernenergie aanzienlijk minder luchtvervuiling – dat tot tal van gezondheidsproblemen kan leiden – oplevert dan de verbranding van fossiele brandstoffen. Hun berekeningen laten zien dat kernenergie wereldwijd 1,84 miljoen aan luchtvervuiling gerelateerde doden voorkomen heeft. Bron: Scientias

Die vergelijking maken we niet zo vaak, waarschijnlijk omdat doden door schadelijke luchtvervuiling nooit echt gemeten worden en niet in één keer ontstaan zoals bij een ramp in een kerncentrale waarbij er binnen een jaar een aanzienlijk aantal overlijdens aan de ramp gerelateerd kunnen worden.

Zelfs met de huidige hogedruk water reactoren gebaseerd op Uranium kun je je afvragen of kernenergie niet veel veiliger is dan conventionele energieopwekking door verbranding van fossiele brandstoffen zoals kolen en gas.

Veiligheid

Kerncentrales van het type dat we nu gebruiken zijn inherent onveilig. Het proces van kernsplijting wil uit zichzelf altijd sneller. Als het proces versnelt, worden de brandstof staven heter en versnelt het proces nog meer. Dat is wat “meltdown” genoemd wordt, op een bepaald moment is de hitte zo hoog dat de brandstof staven smelten dat ze letterlijk door het reactorvat heen branden zoals in Tsjernobyl gebeurde.

Bij Fukushima ging alles goed, totdat de vloedgolf grote delen van de koeling uitschakelde. Doordat de koeling niet meer functioneerde, ging het mis.

Daar is een alternatief voor; Thorium reactoren. In plaats van Uranium in een water basin zijn deze reactoren gebaseerd op gesmolten zout. Deze reactoren hebben het probleem van “op hol slaan” niet, omdat zodra er iets mis gaat het zout zal stollen en het proces niet langer gehandhaafd kan worden. Bij een ramp zoals we zagen bij Fukushima schakelt zo’n reactor zichzelf automatisch uit, simpelweg omdat het proces uit zichzelf stopt.

Een ander groot voordeel is dat er veel minder afval (1/1000e) wordt geproduceerd en dit afval veel korter radioactief blijft (ca. 300 jaar in plaats van > 4000 jaar).

Het probleem is dat onderzoek in deze hoek is gestopt, waarschijnlijk met als hoofdreden dat dergelijke reactoren niet goed gebruikt kunnen worden voor de productie van kernwapens. Recentelijk wordt er op diverse plaatsen onderzoek verricht naar dit type reactoren en wie weet kunnen we in 20 a 30 jaar kerncentrales verwelkomen op basis van dit principe.

Alternatieve, schone opwekking Energieopwekking door middel van zonnecellen, windturbines en waterkrachtcentrales zal niet in de volledige behoefte kunnen voorzien in de nabije toekomst. De hedendaagse kerncentrales zijn een stuk veiliger dan destijds in Tsjernobyl stond. Ik ben van mening dat kernenergie best op een veilige manier. Het grootste probleem zit wat mij betreft in het kapitalistische systeem. Kerncentrales moeten commercieel goed draaien en veel geld opleveren. Zodra er afwegingen gemaakt worden tussen een hogere opbrengst en het inleveren van veiligheid, begeven we ons op glad ijs. Het verleden heeft meerdere malen aangetoond dat er dan te vaak gekozen wordt voor het economisch belang en dus de korte termijn ten nadele van de veiligheid. Naast onderzoek naar de Thorium reactor of andere veilige alternatieven zouden de denktanks zich eens bezig moeten houden met dit vraagstuk.